28/12/17

Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε: Πρωτίστως η διασφάλιση των διαθέσεων των εκπαιδευτικών για την αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας.




 fresh-education 
 «καθίσταται σαφές ότι η επιτυχία του όλου εγχειρήματος της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο έχει επιτευχθεί ο μετασχηματισμός της από διοικητική μονάδα σε επαγγελματική «κοινότητα μάθησης». Για αυτό, πρέπει να διασφαλισθούν, πρωτίστως, οι διαθέσεις και οι στάσεις των εκπαιδευτικών για ενεργό εμπλοκή τους»

Η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, σύμφωνα με σχετικές δηλώσεις που έχουν γίνει, είναι ένα από τα μέτρα, που θα εφαρμοστούν το 2018 στην εκπαίδευση.

Έχουμε  τη δική μας δέσμευση για την αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων είχε αναφέρει ο Υπουργός Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων μετά από τις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς.
 Λεπτομέρειες όμως για το σχεδιασμό της εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη.

Επίσης ούτε από την Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.) δεν έχει ανακοινωθεί κάτι σχετικό, αν και πριν από λίγες ημέρες  ενέκρινε τους στρατηγικούς της στόχους για το έτος 2018, μόνο με απόσπασμα του πρακτικού 12 στις 15-12-2017 αρ. θεμ.4, στη διαύγεια (Δείτε εδώ  την απόφαση ) χωρίς να αναφέρονται  όμως οι στρατηγικοί στόχοι της. Θα είχε ενδιαφέρον, αν κάποιοι από αυτούς  σχετίζονται με την αυτοαξιολόγηση σχολικών μονάδων.

Εδώ να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον Ιδρυτικό  Νόμο  4142/2013 η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε για την επίτευξη της αποστολής της και την άσκηση των αρμοδιοτήτων της,  διαμορφώνει, οργανώνει, εξειδικεύει, τυποποιεί και δημοσιοποιεί εκ των προτέρων τις διαδικασίες αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και τα σχετικά κριτήρια και δείκτες, στο πλαίσιο, ιδίως, αντίστοιχων διεθνών προτύπων( άρθρο 1). 

Σε σύντομο χρονικό διάστημα, η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας  πιθανά θα  πάρει  τη μορφή μιας εγκυκλίου με την υποστήριξη των   γνωστών εργαλείων( ηλεκτρονικές πλατφόρμες, καλές πρακτικές κ.α) . Αυτό όμως που δεν πρέπει να γίνει είναι ο  αιφνιδιασμός  των εκπαιδευτικών για μια  ακόμη φορά.

Πριν από  ένα χρόνο( 20-12-2016) η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε, σε Υπόμνημα Προτάσεων  προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων τονίζει:

 «καθίσταται σαφές ότι η επιτυχία του όλου εγχειρήματος της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο έχει επιτευχθεί ο μετασχηματισμός της από διοικητική μονάδα σε επαγγελματικής «κοινότητα μάθησης». Για αυτό, πρέπει να διασφαλισθούν, πρωτίστως, οι διαθέσεις και οι στάσεις των εκπαιδευτικών για ενεργό εμπλοκή τους»

Το σχετικό απόσπασμα, από την έκθεση της  Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε, έχει ως εξής:

Υποβολή προτάσεων για τη διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου και της ταυτότητας της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας.

 Η αυτοαξιολόγηση επιλέγεται ως μορφή αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, διότι παρέχει δυνατότητες για την επίτευξη σημαντικών προδιαγραφών που προωθούν πολυεπίπεδες επιδιώξεις της, οι οποίες απορρέουν από τη διαμορφωτική λειτουργία της αυτοαξιολόγησης και αφορούν τη σχολική μονάδα και τους εκπαιδευτικούς, τη σχολική τάξη και τους μαθητές και, ευρύτερα, την οικογένεια και την κοινωνία:
Αφορούν τη σχολική μονάδα, διότι η αυτοαξιολόγηση έχει τη δυνατότητα να την μετατρέψει από γραφειοκρατική δομή σε επαγγελματική «κοινότητα μάθησης» και ως τέτοια προσφέρεται ιδιαίτερα για την επαγγελματική μάθηση και ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, που τους επιτρέπουν, με ευελιξία προσεγγίσεων και με ευαισθησία προς το παιδί και την κοινωνία, να επιτελούν τον κοινωνικοποιητικό, τον διδακτικό, τον αξιολογικό και τον εποπτικό- συμβουλευτικό ρόλο τους.
Αφορούν τη σχολική τάξη, διότι οι σχεδιασμοί οργάνωσης και οι προδιαγραφές του μεσο-επιπέδου της σχολικής μονάδας ως επαγγελματικής «κοινότητας μάθησης» μπορούν εύκολα να μεταφερθούν στο μικρο-επίπεδο της σχολικής [3] τάξης και να αναβαθμίσουν τόσο το εκπαιδευτικό περιβάλλον της τάξης, εμπεδώνοντας αρχές συμμετοχικότητας, συνεργασίας, ισότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας, όσο και το εύρος και την ποιότητα της μαθησιακής προόδου και ανάπτυξης, καλύπτοντας ακαδημαϊκούς και κοινωνικο-συναισθηματικούς τομείς. Δεδομένου ότι η τάξη αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας, μπορεί να μετατραπεί σε κοινωνικό εργαστήρι για την ανάπτυξη συνείδησης, στάσεων και ικανοτήτων για μία δικαιότερη και δημοκρατικότερη κοινωνία.
Αφορούν την οικογένεια και την κοινωνία στο σύνολό της, διότι μέσα σε συνθήκες «κοινότητας μάθησης» παρέχονται δυνατότητες αξιοποίησης στον μέγιστο δυνατό βαθμό των κοινωνικο-πολιτισμικών, των εκπαιδευτικών και των υλικοτεχνικών πόρων που διαθέτει η σχολική μονάδα, με αποτέλεσμα την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης στους μαθητές όλων των κοινωνικο-πολιτισμικών στρωμάτων, με θετική διάκριση προς τις Ευάλωτες Κοινωνικές Ομάδες (ΕΚΟ).
Οι παραπάνω επισημάνσεις παρέχουν κριτήρια τόσο για την επιλογή και ιεράρχηση δράσεων ευρέος θεματικού φάσματος, χωρίς να θέτουν απαγορευτικά όρια, όσο και για την αυτοαξιολόγηση κατά τη σύνταξη της απολογιστικής έκθεσης στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Επιπλέον, από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η επιτυχία του όλου εγχειρήματος της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο έχει επιτευχθεί ο μετασχηματισμός της από διοικητική μονάδα σε επαγγελματικής «κοινότητα μάθησης». Για αυτό, πρέπει να διασφαλισθούν, πρωτίστως, οι διαθέσεις και οι στάσεις των εκπαιδευτικών για ενεργό εμπλοκή τους. Αυτό απελευθερώνει την πλούσια εκπαιδευτική εμπειρία τους, η οποία και αποτελεί τον σημαντικότερο εκπαιδευτικό πόρο της σχολικής μονάδας, ο οποίος, συχνά, παραμένει αναξιοποίητος.
Επίσης, οι επαγγελματικές «κοινότητες μάθησης» είναι αναγκαίο, να έχουν την εξωτερική στήριξη ενός κριτικού φίλου», ο οποίος δεν θα καθορίζει επιλογές, αλλά θα βοηθά τα μέλη της επαγγελματικής «κοινότητας μάθησης» να προβούν σε συνειδητές και επεξεργασμένες επιλογές και δράσεις, προσφέροντας υποστηρικτική ανατροφοδότηση, νέες ιδέες και διαφορετικές οπτικές, προβληματίζοντας για επιλογές και κρίσεις, προτείνοντας εναλλακτικές προσεγγίσεις. Απώτερος σκοπός του είναι να βοηθήσει τα μέλη της ομάδας να κατανοήσουν βαθύτερα τους στόχους τους και τις διαφορετικές πτυχές του ρόλου τους, απαλλαγμένοι από αυτοαναφορικότητες και υποκειμενικές αλληλο-επιβεβαιώσεις, που αποφεύγουν τα κρίσιμα και τα προβληματικά. Ακόμη, πέρα από τον εμπλουτισμό της διαδικασίας, η παρουσία του «κριτικού φίλου» αυξάνει την εγκυρότητα και την αξιοπιστία δράσεων και αποτιμήσεων.
Τον ρόλο του «κριτικού φίλου» στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να αναλάβει ο Σχολικός Σύμβουλος (Παιδαγωγικής Ευθύνης), ο οποίος εκ της θέσης του, σε πλαίσιο υποστηρικτικής ανατροφοδότησης και υπό την προϋπόθεση αυτού του πλαισίου, μπορεί να λειτουργήσει ως «κριτικός φίλος».

 Επιπλέον, ο Σχολικός Σύμβουλος έχει ικανοποιητική γνώση του πεδίου των σχολείων παιδαγωγικής ευθύνης του, γνώση που αποτελεί μία ακόμη προϋπόθεση για τον ρόλο του «κριτικού φίλου». Ο Σχολικός Σύμβουλος λογίζεται ως «εσωτερικός» στη Σχολική Μονάδα με την έννοια ότι εκ του ρόλου του και του καθηκοντολογίου του συμβάλλει στο εκπαιδευτικό

Δεν υπάρχουν σχόλια: