14/6/17

Η απάντηση ενός εκπαιδευτικού για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι



Ο λόγος περί μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και οι αντινομίες του

Ανθόπουλος Κώστας

Σε πρόσφατο άρθρο του στην εφημερίδα “Τα Νέα” (27-28/5/2017) ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης επισήμανε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων στο χώρο της εκπαίδευσης, δίνοντας έμφαση στην ενίσχυση της αυτονομίας των εκπαιδευτικών μονάδων και στη σύνδεσή τους με την τοπική κοινωνία. Ο κ. Σημίτης απέδωσε στη συνέχεια τις αποτυχίες στο σχολείο σε ένα μείγμα παραγόντων, με σημαντικότερο την έλλειψη παιδαγωγικής κατάρτισης των καθηγητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Διαβάστε το άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο:

Κ. Σημίτης: Ο ένας από τους δύο μήνες των θερινών διακοπών των εκπαιδευτικών θα έπρεπε να αφιερώνεται στη μετεκπαίδευσή τους




Προς αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος πρότεινε την καθιέρωση ενός συστήματος περιοδικής μετεκπαίδευσης και συνεχούς στήριξης του εκπαιδευτικού έργου. Ο ένας από τους δύο μήνες των θερινών διακοπών των εκπαιδευτικών προτείνεται μάλιστα να αφιερώνεται στη μετεκπαίδευση. Επιπλέον, υποστήριξε ότι η μετεκπαίδευση θα πρέπει να συνδέεται με την αξιολόγηση.

Οι χρήσιμοι αυτοί προβληματισμοί περί μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση του πρώην πρωθυπουργού, δεδομένου ότι δεν συνάδουν με την κυβερνητική πρακτική της περιόδου 1996-2004 και της περιόδου 2010-2014, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα:

 Για ποιο λόγο όλα αυτά τα χρόνια το μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης της εκπαίδευσης διατήρησε συγκεντρωτικά χαρακτηριστικά και η σχολική μονάδα περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο αποδέκτη και εφαρμοστή της κεντρικής εκπαιδευτικής πολιτικής, γεγονός που έχει καταγραφεί και στις εκθέσεις του ΟΟΣΑ για το εκπαιδευτικό μας σύστημα;
 Γιατί ενώ θεσμοθετήθηκε από το 1997 η παιδαγωγική κατάρτιση των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης παρέμεινε κενό γράμμα η υλοποίηση αυτού του σημαντικού εγχειρήματος;
 Την ευθύνη για αυτό έχουν οι ακαδημαϊκές συντεχνίες, τα μικροσυμφέροντα και οι εκπαιδευτικές οργανώσεις και όχι η αδράνεια του υπουργείου Παιδείας και η λογική της εξισορρόπησης αντιθέσεων;
 Γιατί καταργήθηκε ο θεσμός της μετεκπαίδευσης των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Γενική και Ειδική Αγωγή το 2010 (επί υπουργίας Ά. Διαμαντοπούλου), χωρίς να υπάρξει μέριμνα από πλευράς του υπουργείου Παιδείας για την αντικατάστασή του;

Σε ένα άλλο κείμενο περί μεταρρύθμισης που περιλαμβάνεται στα πορίσματα της Επιτροπής Κοινωνικού και Εκπαιδευτικού Διαλόγου, που ξεκίνησε στην περίοδο 2015-2016, ο πρόεδρος της Επιτροπής Αντώνης Λιάκος αναφέρει χαρακτηριστικά: “Η σύγχρονη εκπαίδευση δεν χρειάζεται ένα κράτος που ‘επιβάλλει’ μεταρρυθμίσεις. Εκείνο που χρειάζεται είναι να γίνουν εκείνες οι τομές που θα καταλύσουν τις εμπεδωμένες συνήθειες, ώστε να δημιουργηθεί ένα πνεύμα ανοικτότητας και αυτομεταρρυθμίσεων”.

Και παρακάτω: “Αυτονομία, ανάληψη της ευθύνης και λογοδοσία θα πρέπει να συγκροτούν το πνεύμα ενηλικίωσης και ενδυνάμωσης που θα πρέπει να διαπερνά τις μεταρρυθμίσεις από το σχολείο έως το πανεπιστήμιο”.

Και σε αυτήν την περίπτωση όμως ο μεταρρυθμιστικός λόγος είναι σε διάσταση με την υφιστάμενη εκπαιδευτική πραγματικότητα, αφού εύλογα κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί αν “μεταρρυθμιστική τομή” αποτελούν:

 Μέτρα και ρυθμίσεις που για πρώτη φορά κρίνονται αντίθετες με τη συνταγματική νομιμότητα, όπως έχει συμβεί με την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων;
 Αποσπασματικές παρεμβάσεις που δεν μετασχηματίζουν συνολικά το χαρακτήρα της διοίκησης εκπαίδευσης, αλλά περιορίζονται σε διαχειριστικού τύπου αλλαγές;
 Νομοθετικές πρωτοβουλίες που διακρίνονται για την ανορθολογική πρωτοτυπία τους (πρώτα π.χ. να επιλέγονται τα στελέχη διοίκησης εκπαίδευσης και στη συνέχεια να δρομολογείται η αξιολόγησή τους);
 Οι αλλαγές στο πρόγραμμα της ευέλικτης ζώνης στο δημοτικό σχολείο παρόλο που επέβαλαν τη συρρίκνωσή του;
 Αιφνιδιασμοί και συνοπτικές διαδικασίες διαμόρφωσης εκπαιδευτικής πολιτικής;
Συμπερασματικά, η μεταρρυθμιστική πρακτική και δυναμική στην εκπαίδευση δεν θα κριθεί στο πεδίο των προθέσεων των λόγων και των προσδοκιών, αλλά κυρίως στην πράξη και την ενεργητική συμμετοχή και συναίνεση όλων των φορέων της εκπαίδευσης.΄
 makthes.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια: