Όταν διδάσκεις κάτι που δεν πιστεύεις. Και οι εκπαιδευτικοί άνθρωποι είναι!


Καπνίζετε κύριε;




  Αναστάσιος Αγ. Τασινός
  
  Πάντα ως δάσκαλος στην  Ε` και  στην ΣΤ` τάξη,  παρουσίαζα θέματα που αφορούσαν τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου, του αλκοολισμού και των ναρκωτικών, φροντίζοντας την ημέρα της παρουσίασης να είναι παρόντες όλοι οι μαθητές. Έντονα χαράχτηκε στη μνήμη μου η ένταση προσοχής των μαθητών  σε αυτές τις διδασκαλίες.
Πάντα είχα τη βαθιά πεποίθηση ότι όλοι οι μαθητές, πριν μπουν στην εφηβεία,  πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους που τους παραμονεύουν στη γωνία, ώστε να είναι έτοιμοι να αντισταθούν, όταν οι περιστάσεις το απαιτήσουν.
Το παρακάτω περιστατικό είναι από την ημέρα που παρουσίασα το θέμα «Οι βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου», το σχολικό έτος 1984-1985, στο 136ο  Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στην ΣΤ` τάξη.
Θυμάμαι ότι άρχισα τη διδασκαλία με την επισήμανση, ότι μερικά έργα στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στη λογοτεχνία, παρουσιάζουν με έναν ελκυστικό και τελετουργικό τρόπο τους ήρωες όταν καπνίζουν, γεγονός που παρακινεί τους νέους να γίνονται καπνιστές δίχως να το καταλάβουν.
Στη συνέχεια διάβασα μεγαλόφωνα στην τάξη από ένα ιατρικό βιβλίο, συγκλονιστικές αφηγήσεις γιατρών και ασθενών, για τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου. Οι μαθητές συνειδητοποίησαν, ότι πίσω από τις λαμπερές και γοητευτικές εικόνες του καπνίσματος, παραμονεύει η εξάρτηση, η αρρώστια και ο θάνατος. Τόνισα ιδιαίτερα στους μαθητές, ότι και το παθητικό κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία.
Στο τέλος τους έδειξα και μια σκληρή φωτογραφία, που έδειχνε από τη μια μεριά υγιείς πνεύμονες ενός μη καπνιστή, που ήταν ανοιχτού κόκκινου χρώματος, και από την άλλη μεριά άρρωστους πνεύμονες ενός καπνιστή, που ήταν μαυρισμένοι από την πίσσα και τη νικοτίνη. Με τη φράση «εσείς θα επιλέξετε το χρώμα που θα έχουν οι πνεύμονές σας στο μέλλον», ολοκλήρωσα τη διδασκαλία. Το σοκ των μαθητών ήταν μεγάλο!  Θυμάμαι την Ελένη να λέει: «Τώρα που θα πάω σπίτι, θα παρακαλέσω τον μπαμπά μου να κόψει το τσιγάρο!»
Ο Γιάννης όμως ένιωσε κι ένα δεύτερο σοκ, λίγες ημέρες μετά,  όταν με είδε στο γραφείο των δασκάλων με ένα τσιγάρο στο χέρι! Με κοίταξε  με γουρλωμένα μάτια, σαν να μην ήθελε να πιστέψει, αυτό που έβλεπε! «Καπνίζετε κύριε;» μου είπε. Ο συνάδελφος Παναγιώτης που ήταν δίπλα μου, καπνιστής κι αυτός, απόρησε με το ξάφνιασμα του Γιάννη και του είπε: «Καλά, τόσο περίεργο σου φαίνεται που καπνίζει ο κύριός σου;» Πού να ξέρει ο συνάδελφος, τι ειπώθηκε στην τάξη για το τσιγάρο!
Την αντίδραση του Γιάννη δεν την ξέχασα ποτέ! Με το δικό του τρόπο μου είπε το αρχαίο ρητό «Δάσκαλε, που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις!» Ένιωσα τόσο άσχημα, που δεν κάπνισα άλλη φορά στο σχολείο. Ύστερα από λίγους μήνες έκοψα δια παντός το τσιγάρο, προστατεύοντας την υγεία μου και αποκαθιστώντας τη συνέπεια λόγου και πράξης, όταν μιλούσα στους μαθητές για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος. Ας μην ξεχνάμε ότι διαπαιδαγωγούμε σωστά, δια του καλού παραδείγματος. Το κακό παράδειγμα είναι μεταδοτικό και ακυρώνει τη δύναμη του λόγου.
Δεν μπορεί ο δάσκαλος να πείσει ότι το τσιγάρο βλάπτει την υγεία, όταν οι μαθητές του τον βλέπουν να καπνίζει!
Δεν μπορεί ο γιατρός να πείσει ότι το τσιγάρο ευθύνεται για συγκεκριμένες παθήσεις, όταν οι ασθενείς του τον βλέπουν να καπνίζει!
Δεν μπορεί ο γονέας να πείσει ότι το τσιγάρο είναι μια βλαβερή συνήθεια, όταν τα παιδιά του τον βλέπουν να καπνίζει!
Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι οι μαθητές στην Ε` και ΣΤ` Δημοτικού, είναι στην πιο κατάλληλη ηλικία, για μια πρώτη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση από το δάσκαλο για τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου, του αλκοολισμού και των ναρκωτικών. Μια ενημέρωση, που αν ριζώσει καλά μέσα τους, θα είναι ένα πολύτιμο εφόδιο για όλη τους τη ζωή!
Ιωάννινα 19 Μαρτίου  2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: