Δεν είναι η ποσότητα των αλλαγών που μετράει αλλά η αποδοχή τους από τους εκπαιδευτικούς...7 τρόποι για μια εναλλακτική πορεία.


Για μια εναλλακτική πορεία της εκπαίδευσης στη χώρα μας;
1. Οι κρατούντες ας ξεφύγουν από τις κομματικές «παρωπίδες», ας αξιοποιήσουν τις επιστήμες της εκπαίδευσης που τις έχουν απαξιώσει, ας θέσουν λίγες και εφικτές προτεραιότητες και ας τις υποστηρίξουν με τον κατάλληλο τρόπο και  με συνέχεια, μέχρι τέλους.
2. Ας περιορίσουν τις επικοινωνιακές τακτικές με δημοσιογράφους ερασιτέχνες της εκπαίδευσης, και ας συγκροτηθούν σοβαρές μικρές, μεικτές ομάδες έμπειρων εκπαιδευτικών, πανεπιστημιακών και στελεχών της εκπαίδευσης, καλά εστιασμένες και συντονισμένες από άτομα με εμπειρογνωμοσύνη και κύρος.
3. Ας συγκροτήσουν επίσης μια μικρή, μικτή συντονιστική ομάδα για την εκπαιδευτική πολιτική στη σχολική εκπαίδευση που θα θέτει προτεραιότητες,  αξιοποιώντας σοβαρές επεξεργασίες. Οι τακτικισμοί, οι επικοινωνιακές τακτικές, οι συμβουλές «των δικών μας παιδιών», οι πρωτοβουλίες γραφειοκρατών «παντός καιρού» εποπτευόμενων οργανισμών από το Υπουργείου Παιδείας και οι επιδερμικές επεξεργασίες οδηγούν με ακρίβεια «στα βράχια».
4. Ας προσέξουν περισσότερο ποιους εμπιστεύονται σε σημαντικές θέσεις για να μη δικαιώνονται «οι παντός καιρού», οι ιδιοτελείς και οι «μαθητευόμενοι μάγοι».
5. Η τεχνική ορθολογικότητα (technical rationality) και η γραμμική πορεία βεβιασμένων μεγάλων αλλαγών σε σχολικά εγχειρίδια, αναλυτικά προγράμματα και πακέτα εκπαιδευτικών υλικών δεν αποτελούν τη μόνη και την πιο σύγχρονη λύση, η οποία μάλιστα έχει συνήθως και μεγάλο οικονομικό κόστος σε περιόδους στενωπών. Συχνά δε τα προηγούμενα έχουν συνδεθεί με ιδιοτέλειες, συμφέροντα και κατασπατάληση πόρων. Η βιώσιμη αλλαγή δεν είναι θέμα τεχνικής, αλλά αφορά περισσότερο την κουλτούρα, τον επαγγελματισμό των εκπαιδευτικών, την ηγεσίας τους κ.ά.
6. Ας δούνε πιο προσεκτικά τις συνθήκες των σχολείων και των εκπαιδευτικών στη χώρα μας, τη διδακτική καθημερινότητα, τις ανάγκες που έχουν σήμερα οι εκπαιδευτικοί, τις παθογένειες και τα χαρίσματα στην πράξη.
7. Ας δημιουργήσουν κλίμα μεγαλύτερης εμπιστοσύνης και συναίνεσης. Ας αξιοποιήσουν επίσης τις από τα κάτω(bottom-up) πρακτικές για να θεμελιώσουν βιώσιμες πολιτικές. Για τα εγχειρήματα δε πολιτικών σε μεγάλο αριθμό σχολείων από τα πάνω (top-down,) υπάρχει και η δυνατότητα για προσεγμένες και υποστηριγμένες πιλοτικές εφαρμογές σε μικρό αριθμό σχολείων, οι οποίες θα πρέπει να προηγούνται, παρόλο που αυτό συμβαίνει σπάνια στην Ελλάδα. Δεν είναι η ποσότητα των αλλαγών που μετράει αλλά η αποδοχή τους και η βιωσιμότητά τους στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: