31/1/17

Τι να εμπνέει άραγε τα παιδιά; Οι σκέψεις ενός δασκάλου...



Κάνω την καλύτερη δουλειά του κόσμου, γιατί καθημερινά ασχολούμαι με ψυχούλες γεμάτες
ενέργεια, είναι αστείες με την καλή έννοια, έχουν χιούμορ, είναι δημιουργικές και φυσικά είναι άδολες κι αυθόρμητες. Κάνω αυτή τη δουλειά 35 χρόνια. Ίσως γι’ αυτό όταν είμαι ανάμεσα σε ενήλικες δεν ξέρω πώς να φερθώ (η σύζυγός μου λέει ότι μερικές φορές σκέφτομαι σαν 12χρονο).
Αυτό που μου αρέσει ιδιαίτερα είναι ότι καθοδηγώ τους μαθητές μου για το μέλλον τους. Οι τεχνικές είναι δύο. Η τεχνική της διδασκαλίας και η σχέση μεταξύ δασκάλου και μαθητή. Όλοι θυμόμαστε τη σκηνή που ο δάσκαλος είναι μπροστά από τους μαθητές του και μιλάει ακατάπαυστα, να γράφει στον πίνακα, να διακόπτει τον λόγο του με τα περίφημα… «μη μιλάτε», «πέρασε έξω εσύ», «πες μου τι είπα» και να βομβαρδίζει με πληροφορίες, ουσιώδεις αλλά και ανούσιες, τα τρυφερά μυαλουδάκια τους. Εδώ που τα λέμε εμείς οι δάσκαλοι το ‘χουμε το κουσούρι της πολυλογίας κι εγώ μπορώ να πω ότι είμαι ανάμεσα σε αυτούς που το έχουν εντονότερα από άλλους. Είμαι πολυλογάς. Από την άλλη πάλι οι μαθητές μου ξέρω ότι το μισούν αυτό, αφού κι εγώ ως μαθητής το μισούσα. Ήταν κάτι που πάντα με απασχολούσε και πολλές φορές με έκανε να αναρωτιέμαι, ακόμη και την ώρα που πολυλογώ «Τι να εμπνέει άραγε τα παιδιά;» έχουμε ποτέ αναρωτηθεί εμείς οι εκπαιδευτικοί;
 Κάποτε, θυμάμαι, που μιλούσα μαζί τους για την σωστή επιλογή του επαγγέλματος, συνειδητοποίησα ότι θα πρέπει να είναι σε θέση να κάνουν κατάλληλες επιλογές στη ζωή τους, ενώ εμείς με το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα δεν τους επιτρέπουμε να κάνουν κάτι τέτοιο. Δεν τους δίνουμε το δικαίωμα της επιλογής. Απλά τα καθοδηγούμε κι αυτά ακολουθούν άβουλα κι ανήμπορα να αντιδράσουν. Διαπίστωσα και πολλές φορές συνεχίζω να το διαπιστώνω, ότι δεν τους έδινα τις ελευθερίες που θα ήθελα μέσα στην τάξη. Θυμάμαι τα 5C που οι «μεγάλοι» του επαγγέλματός μου Joe Ruhl, Ken Robinson, Sugata Mitra, Rita Pierson κλπ τονίζουν συνεχώς. Choice, Collaboration, Communication, Critical thinking and Creativity.

Δεν υπάρχουν σχόλια: