Facebook και ποίηση. Γιατί όχι;








 Η ποίηση στο facebook (της Βενετίας Αποστολίδου)

Καθώς είμαι σχετικά καινούρια στο facebook, ένα πράγμα που συνεχίζει να με εντυπωσιάζει είναι η ισχυρή παρουσία της ποίησης. Νομίζοντας (κακώς απ΄ ό,τι φαίνεται) ότι ελάχιστοι διαβάζουν ποίηση και ενδιαφέρονται γι αυτήν, βρέθηκα ξαφνικά μπροστά σε ένα τελείως διαφορετικό τοπίο: πολλοί φίλοι αναρτούν διαρκώς ποιήματα ή αποσπάσματα ποιημάτων ή στίχους τραγουδιών ενώ μια γρήγορη αναζήτηση στο ευρετήριο με τη λέξη «ποίηση» αποφέρει πολλές σελίδες χρηστών αποκλειστικά αφιερωμένες σ΄αυτήν. Στον χώρο των social media μοιάζει σαν η ποίηση να αποκτά ξανά τον κοινωνικό ρόλο που είχε σε παλαιότερες εποχές, ως μέσο επικοινωνίας. Ενώ η ίδια παραμένει πάντοτε έκφραση ατομικών αισθημάτων, το μέσον με το οποίο διαδίδεται έχει τη δύναμη να πολλαπλασιάζει  τον αντίχτυπό της, να εκφράζει δηλαδή κάτι υπερατομικό, το συλλογικό αίσθημα μιας ορισμένης συγκυρίας.
Οφείλουμε να ξεφύγουμε άρα από την προκατάληψη ότι η ποίηση δεν διαβάζεται σήμερα, μια προκατάληψη η οποία μάλλον είχε δημιουργηθεί από την όντως χαμηλή έως μηδαμινή κίνηση των ποιητικών βιβλίων. Αν τα βιβλία ποίησης μένουν στα αζήτητα (μήπως άλλωστε είχαν ποτέ ιδιαίτερη ζήτηση πέρα από δυο τρεις διάσημους ποιητές;) τα ποιητικά κείμενα που είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο και διακινούνται στα  social media είναι άπειρα και όλων των ειδών και των ποιοτήτων: μεγάλων ελλήνων ποιητών όπως του Σολωμού, του Καβάφη, του Σεφέρη και του Ελύτη, ξένων ποιητών (συνήθως γνωστών, όπως ο Μπρεχτ και η Σύλβια Πλαθ), έως και ποιητικές δημιουργίες νέων, πρωτοεμφανιζόμενων ποιητών ή ακόμη και ανθρώπων που δεν διεκδικούν καμιά ποιητική ιδιότητα. Αν προσέξει κανείς τη στιγμή που γίνεται η ανάρτηση, το συνοδευτικό της κείμενο και τους ίδιους τους στίχους, γίνεται φανερό ότι εκείνος που αναρτά ένα ποίημα ενδιαφέρεται πρωτίστως να εκφράσει, μέσω αυτού, το προσωπικό του αίσθημα. Ανάλογα τώρα με τις προσωπικές του αναγνώσεις και το γούστο του, θα επιλέξει ένα καλό, μέτριο ή και κακό ποίημα. Όσοι τον διαβάζουν δείχνουν την ευαρέσκειά τους με τα like και τις κοινοποιήσεις και έτσι οι στίχοι αναπαράγονται και ταξιδεύουν. Ανάλογες χρήσεις της ποίησης γίνονταν πάντοτε είτε στις εποχές της προφορικής ποίησης και του δημοτικού τραγουδιού είτε  αργότερα στις εθνικές εορτές και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Μια πρόσφατη εμπειρία που έζησαν πολλοί από μας είναι η εκτεταμένη μελοποίηση της ελληνικής ποίησης και το τραγούδισμά της σε μεγάλα γήπεδα στην εποχή της μεταπολίτευσης. Έκτοτε έμοιαζε η κοινωνική αυτή χρήση της να συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο και η ίδια να κλείνεται σε στενούς κύκλους ποιητών και ειδικών περιοδικών, έως ότου ξαναεμφανίζεται με τα social media.

Διαβάστε κι ένα ενδιαφέρον άρθρο:  


Δεν υπάρχουν σχόλια: